Z 2 łanów płacili po 12 groszy, a z trzeciego 18 groszy. Karczmarz dawał czynsz oraz za robotę 2 floreny. Jeden zagrodnik płacił 24 grosze, a drugi 12 groszy, a dwaj 2 kmiecie byli wolni. We wsi odnotowano także 5 stawków oraz 3 młyny.

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim. Jako kolonia, osiedle, probostwo oraz folwark leżące w powiecie wieluńskim, gmina Kamionka, parafia Pątnów odległe 9 wiorst od Wielunia wymienia ją XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W kolonii stały 92 domy i wraz z kolonią Mątewna liczyły razem 673 mieszkańców. W osiedlu oraz probostwie stało 6 domów i mieszkało w nich 14 mieszkańców. W folwarku natomiast były 2 domy oraz 18 mieszkańców. We wsi odnotowano również parafialny kościół drewniany oraz ogólną szkołę początkową. W 1856 ze względu na małą wielkość przyłączono parafię pątnowską do parafii Dzietrzniki. Słownik odnotowuje również pokłady rudy żelaznej, które dawniej były eksploatowane.