Liczebność stron Krzyżowcy: 14 500. Wśród nich było 1500 ciężkozbrojnych rycerzy, 3000 lekkiej jazdy – turkopoli i 10 000 piechoty i łuczników. Twierdz i zamków Królestwa strzegły nieliczne garnizony. Saraceni: 20 000. Wśród nich było 12 000 zawodowej jazdy, w tym oddziały mameluków, którzy opancerzeniem nie ustępowali europejskim rycerzom. Reszta armii to 8000 piechoty, w tym piesi ochotnicy zwani Muttawija.
Czas i miejsce bitwy Do starcia doszło pomiędzy wzgórzami znanymi jako Rogi Hittinu, nieopodal wioski Hittin (Hattin) – dzisiejsze Kefar Zejtim w Izraelu, około 10 km na zachód od jeziora Genezaret. Miało ono miejsce 4 lipca, w dniu świętego Marcina, patrona chrześcijańskich rycerzy, zwanego – z racji przypadających na ten okres największych w tej części świata upałów – Wrzącym.
Bitwa 3 lipca Armia krzyżowców, która 3 lipca 1187 roku wyruszyła w kierunku Tyberiady, podzielona była na 3 zgrupowania. Strażą przednią dowodził Rajmund z Trypolisu, ariergarda (straż tylna) znalazła się pod rozkazami Baliana z Ibelinu. Zaś głównymi siłami, idącymi pośrodku armii kierował król Gwidon de Lusignan. Oddziały Saladyna pierwsze przypuściły szturm na pozycje krzyżowców, uderzając ze skrzydeł. Atak ten przypuściła lekka jazda, pod dowództwem Taki ad-Dina.