Dziś wiele spośród miejscowości utworzonych wokół hut szkła i kuźni (Alsóhámor, Felsőhámor, Ómassa, Bükkszentlászló) stało się częścią Miszkolca.
Od połowy XIX wieku rozwój przybrał tempa, po części pod wpływem zaistniałej sytuacji politycznej po ugodzie (1867 – ugoda, w wyniku której powstały Austro-Węgry), po części z powodu linii kolejowej. W Diósgyőr został wybudowany wielki piec hutniczy (drugi pod względem wielkości w kraju), powstało bardzo wiele fabryk przemysłu ciężkiego, lekkiego i spożywczego. Górnictwo bardzo się rozwinęło. Liczba mieszkańców miasta w czasie czterdziestu lat powiększyła się prawie dwa razy. Utworzenie Wielkiego Miszkolca, przez przyłączenie Diósgyőr oraz innych okolicznych miast (1945 tudzież 1950) było wynikiem po części rozwoju przemysłowego miasta, które było tylko pierwszym krokiem w rozwoju socjalistycznego centrum przemysłowego, a które osiągnęło swój szczyt w latach 80. XX wieku, produkcja fabryki żelaza zatrudniającej ponad 18 000 osób przekroczyła roczną wielkość – jeden milion ton.