Susłow, Geografia fizyczna azjatyckiej części ZSRR, PWN, Warszawa, 1961, s. 547–550..
Poszczególne wyspy są bardzo zróżnicowane pod względem faunistycznym, co jest spowodowane znacznym rozciągnięciem archipelagu na osi północ-południe. Zubożenie świata zwierzęcego następuje szybko od strony Hokkaido. Np. na Kunaszyrze nie ma już kopytnych, wilka samurajskiego i jenota wiwerowatego, na Iturupie brak płazów i gadów, a na Urupie nie występuje większość ssaków, z wyjątkiem lisa rudego i niektórych gryzoni. W głębi lasów, w centrach niektórych wysp żyją wydry i sobole tajgowe. Stosunkowo bogata jest natomiast awifauna. Ogółem liczy około 170 gatunków ptaków, w tym gniazdujących, np. nurzyk polarny, (Cepphus carbo), maskonur złotoczuby, kormoran krasnolicy, nawałniki, (Agropsar philippensis), (Ficedula zanthopygia), pardwa górska, orzechówka, krzyżodziób, czy dzięcioł czarny. Przelatują tędy m.in. kaczki, gęsi, łabędzie oraz siewki (niektóre gniazdują na akwenach słodkowodnych). Zagrożeniem dla ptaków jest powszechne zbieranie jaj przez mieszkańców.