Historia Miejscowość (wieś z folwarkiem rycerskim) została odnotowana w XV w. przez Jana Długosza (L. B., I, 320 i II, 327) jako należąca do parafii Kiełczyna. Jej właścicielami byli Mikołaj i Tomasz herbu Róża. Do wsi należało wówczas 5 łanów kmiecych, karczma z rolą i zagroda z rolą, z których archidiakonowi sandomierskiemu płacono dziesięcinę snopową i konopną, wartości 5 grzywien. Z folwarku rycerskiego płacono dziesięcinę plebanowi w Kiełczynie.
Według „Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” w XVI wieku miejscowość nosiła nazwy Przeborowicze i Przeborowice. Według reg. pob. powiatu sandomierskiego z 1508 roku część wsi Przeborowicze należała do Mikołaja Krępskiego, a część Przeborowic do Bernarda z Przeborowic. W 1578 roku wieś Przeborowice należała do Adama Przeborowskiego i liczyła 6 osad, 3 łany oraz 2 zagrody.
Pod koniec XIX wieku Przyborowice były wsią z folwarkiem należącą do ówczesnego powiatu opatowskiego, gminy Malkowice, parafii Kiełczyna, odległą o 20 wiorst od Opatowa. W 1827 roku liczyły 12 domów i 66 mieszkańców, zaś w 1888 roku 20 domów i 100 mieszkańców. W 1887 r.