18 października 1981 złożył rezygnację ze stanowiska I sekretarza, sprzeciwiając się zamiarowi wprowadzenia stanu wojennego. Na skutek różnych okoliczności kończyły się możliwości realizowania polityki, której był ważnym twórcą i do której nadal był przekonanyZatrzymać konfrontację. Stanisław Kania..., s. 235..

W latach 1981–1983 był członkiem prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Poseł na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji. Od maja 1982 do listopada 1985 był członkiem Rady Państwa, w latach 1983–1985 przewodniczącym Komisji ds. Samorządu Pracowniczego przy Radzie Państwa. W Sejmie IX kadencji (1985–1989) przewodniczący Komisji Spraw Samorządowych. W latach 1985–1990 był członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Członkiem Komitetu Centralnego PZPR pozostawał do X Zjazdu PZPR w lipcu 1986. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR-PPS – powstania PZPR„Trybuna Robotnicza”, nr 277, 29 listopada 1988, s. 5..

12 stycznia 2012 na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie został uniewinniony z zarzutu wprowadzenia stanu wojennego. W czerwcu 2013 Sąd Apelacyjny oddalił apelację prokuratora IPN.