W czasie konwokacji w 1733 był jednym z przywódców obozu popierającego elekcję Stanisława Leszczyńskiego. Jako deputat z i poseł na sejm elekcyjny z powiatu grodzieńskiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego w 1733 rokuPorządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 49.. W 1733 roku podpisał jego elekcjęJerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 131.. Członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1734 rokuFeliksas Sliesoriūnas, The General Confederation of the Grand Duchy of Lithuania (1734–1736), w: Lithuanian Historical Studies, Volume 8 (2003): Issue 1 (Nov 2003), s. 68.. W obronie Stanisława Leszczyńskiego walczył w konfederacji dzikowskiej. Wiosną 1735 roku objął komendę nad cofającą się armią Wielkiego Księstwa Litewskiego i wyprowadził ją do Warmii. Wrócił do kraju, pogodził się z Augustem III Sasem i podpisał konstytucje sejmu pacyfikacyjnego. Deputat grodzieński na Trybunał Litewski w 1741 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Michał Józef Massalski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.