dla niektórych jest to doświadczenie bolesne. Duża czułość aparatu powoduje, że większość z identyfikowanych zmian nie ma histopatologicznych cech złośliwości. Rezultaty fałszywie pozytywne wymagają za każdym razem przeprowadzania dalszych badań, czasem łącznie z biopsją samego gruczołu. Randomizowane próby kliniczne, które miały potwierdzić skuteczność procedury, wielokrotnie kwestionowano, między innymi z powodu nieistotności statystycznej wyników.

Rys historyczny Chirurg z Berlina, Albert Salomon, w 1913 roku jako pierwszy rozpoczął studia nad przydatnością badań rentgenowskich w obrazowaniu gruczołu sutkowego. Jego prace z wykorzystaniem preparatów po mastektomii stanowiły inspirację dla kolejnych badaczy: O. KleinschmidtaKleinschmidt O.: Brustdrüse. In: Die Klinik der bösartigen Geschwülste. Zweife P., Payr E. Leipzig. 1927, s. 5–90., W. VoglaVogel W.: Die Röntgendarstellung der Mammatumoren. Arch Klin Chir 1932, 171 : 618–626., J. GoyanesaGoyanes J., Gentil D.F.: Sobre la radiografia de la glándula mamária y su valor diagnóstico, Arch Espań de Oncologica. 1931, 2 : 111–142., S.L. WarrenaWarren S.L., A roentgenologic study of the breast. AJR 1930, 24:113–124. oraz Gershon-CohenaGershon-Cohen J., Colcher A.E., Evaluation of roentgen diagnosis of early carcinoma of breast. JAMA 1937, 108 : 867–871..