Sprawował on posługę w latach 1646-1654. 23 kwietnia 1654 komisja redukcyjna zwróciła kościół katolikom. Od tego czasu mieszkańcy na nabożeństwa ewangelickie musieli udawać się aż do Wieży, Pielgrzymki lub Twardocic, jednak jeszcze do roku 1666 działała tu niedzielna szkoła ewangelicka. mały|Stary cmentarz

Po przejścia Śląska pod władzę Prus, w roku 1745 właściciel Radomic baron von Grunfeld ufundował ewangelicki dom modlitwy o konstrukcji szachulcowej. Powstała też szkoła ewangelicka. Syn krawca z Wlenia, magister Johann Feige został pierwszym pastorem. W roku 1765 oszacowano wartość wsi na 9887 talarów. W roku 1786 we wsi katolicy i ewangelicy mieli oddzielne kościoły z plebaniami i szkoły. Mieszkało tu 13 kmieci, 83 zagrodników i 18 chałupników. W 1791 pastor Johann Thiebad Torrige zorganizował obchody 50-lecia parafii ewangelickiej.

W XIX wieku posiadłość we Wleńskim Gródku wraz z Radomicami przeszła na własność rodziny von Haugwitz. W roku 1816 pastorem był autor rozpraw o literaturze śląskiej Johann Georg Thomas. W roku 1840 w Radomicach stały 73 domy i folwark. Kościół katolicki wchodził w skład parafii w Golejowie. Odprawiano tam tylko 5 mszy w roku. Radomicka parafia ewangelicka obejmowała również Maciejowiec i Pokrzywnik.