Wkrótce (w 1915) państwa Ententy uzyskały wystąpienie tego kraju z koalicji, obiecując terytoria pogranicza Austro-Węgier (Irredenta), i Włochy wypowiedziały wojnę niedawnym sojusznikom.
Po odejściu Włoch termin „trójprzymierze” oznaczał nieraz Niemcy, Austro-Węgry i Turcję, która podpisała sojusz z Niemcami 2 sierpnia 1914. Po przystąpieniu do wojny również Bułgarii oficjalnie państwa centralne nazywano „poczwórnym przymierzem”.
Ewolucja trójprzymierza i trójporozumienia 8 kwietnia 1904 – porozumienie francusko-brytyjskie (entente cordiale). 31 sierpnia 1907 – porozumienie rosyjsko-angielskie. 5 października 1908 – cesarz Franciszek Józef I ogłosił aneksję Bośni i Hercegowiny, Rosja uznała to 22 marca 1909. 24 października 1909 – w Racconigi car Mikołaj II i król Wiktor Emanuel III (Włochy) podpisali tajny układ, dotyczący zachowania status quo na Bałkanach, a gdyby doszło do niepożądanych wydarzeń powinny domagać się zasady narodowościowej z wyłączeniem obcego panowania. 6 listopada 1912 – Rosja i Francja podpisały konwencję morską uzgadniającą działania obu flot w przypadku wojny. 2 sierpnia 1914 – układ sojuszniczy Niemiec i Turcji (Stambuł). 1 października 1914 – mimo iż od początku wojny Rumunia zajmowała postawę neutralną, zawarła układ z Rosją, w którym otrzymała zapewnienie poparcia przyłączenia ziem