Dokładna liczba języków indoeuropejskich również jest trudna do ustalenia. Ethnologue w wydaniu z r. 2025 wymienia ich 455, natomiast w bazie Glottolog z tego samego roku wyszczególnionych zostało 587 języków rodziny (stanowią więc ok. 6–7% języków świataEthnologue wyróżnia 7159 żywych języków świata (zob. ), Glottolog zaś – 8612 języków (w tym martwe, zob. ). Zauważalna jest – wskutek m.in. czynników pozalingwistycznych – ogólna tendencja do uznawania za odrębne, pełnoprawne języki kolejnych etnolektów, które dawniej umieszczano w składzie rozmaitych kompleksów dialektalnych (zob. ).). Główną przyczyną takich rozbieżności jest brak precyzyjnych kryteriów pozwalających jednoznacznie stwierdzić, czy dana mowa jest odrębnym językiem, czy tylko jakąś odmianą (np. dialektem) innego. Ponadto w rozmaitych klasyfikacjach różnie traktowane są makrojęzyki i języki kreolskie, a w niektórych świadomie zostały pominięte (w rozmaitym zakresie) języki martweNp. Ethnologue całkowicie pomija języki wymarłych grup anatolijskiej i tocharskiej, ale uwzględnia część wymarłych języków żywych gałęzi (zob. )..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Języki indoeuropejskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.