Pierwszy zapis o Rzepowie z 1321 związany jest z opisem tej granicy biegnącej pomiędzy posiadłościami książąt pomorskich: Ottona I, Warcisława IV i Barnima a posiadłościami biskupstwa kamieńskiego biegnącego na pewnym odcinku pomiędzy dwiema wsiami Worowo; Starego Worowa znajdującego się w Nowej Marchii oraz Nowego Worowa znajdującego się w Koronie Polskiej. Granica ta dochodziła do wsi Rzepowo i stąd schodziła do rzeki Drawy.
W XVI wieku wieś należała do Golczów. W 1514 odnotowany został właściciel we wsi Jan Golcz z Rzepowa. W 1517 wspomniana została wdowa po nim, Małgorzata, która toczyła spór z Bernardem Bomgartem z Nowego Worowa. W 1519 Joachim elektor brandenburski nadał w lenno Kerstanowi Borckowi dobra odkupione od Joachima von Wolde, a w tym m.in. wieś Teschendorf (obecnie Cieszkowo) znajdującej się w Nowej Marchii, a następnie części piły i młyna zbożowego w Rzepowie (niem. "Repowische schneid und korn mole").