W 1930 więziony w Brześciu, jeden z oskarżonych w procesie brzeskim (1931–1932), został uniewinniony. W 1930 ponownie uzyskał mandat poselski, tym razem z listy Stronnictwa Chłopskiego. Od 1931 był zastępcą członka Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego, zaś w latach 1933–1935 pełnił funkcję członka Rady Naczelnej SL.

W 1935, nie chcąc podporządkować się decyzji o bojkocie wyborów, wystąpił ze Stronnictwa. W późniejszym okresie zaangażowany w tworzenie prorządowych organizacji chłopskich. Działał w organizacji Kadra Działaczy Chłopskich, znajdował się także w składzie Komitetu Wykonawczego byłych działaczy Stronnictwa Chłopskiego, z którym w lutym 1937 wstąpił do OZN. Był jednym z wydawców tygodnika „Chłopski Sztandar”, a także autorem licznych artykułów o tematyce społeczno-politycznej i poruszającej zagadnienia lokalne.

Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez NKWD 9 października 1939 w Białymstoku.