Marsz aż do Łopatyna odbywał się traktem południowym (Smoleńsk -> Dorohobuż) który mimo że dłuższy niż północny zapewniał ochronę w postaci lasów oraz brak przepraw dnieprzańskich .
Z Jelni bezdrożami pokonali 20 km by wejść prawdopodobnie nocą z 13 na 14 lipca na trakt północny (Smoleńsk -> Dorohobuż) prawdopodobnie w rejonie przeprawy przez rzekę Uże. Siły kniazia zajęły pozycję o 3 kilometry na zachód od sił moskiewskich nie doszedłszy do rzeczki Wiedroszy (dzisiejsza Selnia) i miejscowości o tej samej nazwie (dzisiejsze ).
Ustawienie moskiewskie Siły moskiewskie ustawione były w 3 rzutach. Pierwszy rzut stanowił pułk straży przedniej (dowodzony przez kniazia Michał Fiedorowicz Teljatevskij) na lewym brzegu Wiedroszy, uszykował się znacznie wysunięty względem głównych sił. Drugi rzut stanowiły pułk wielki i pułki prawej i lewej ręki. Pułk wielki (Szczenia), znajdował się prawym brzegu rzeki (na wschód). Na jego prawym skrzydle stanął pułk prawej ręki (kniaź Fiodor Wasilij Obolenski, pułk mieszany moskiewsko-tatarski) zaś na lewym skrzydle pułk lewej ręki (kniaź Włodzimierz Andrzejewicz Mikuliński). Trzeci rzut stanowił pułk straży tylnej (dowodzony przez Koszkina i według części źródeł Mehmeda Edina), przygotował uderzenie z zasadzki na prawym brzegu Wiedroszy.