W tym samym dziele Ksantos pisze: Jako pierwszy kastrował kobiety Gyges, król Lydów, aby można było zawsze cieszyć się ich młodością.
Wybrani władcy Lidii Dynastia Heraklidów: Ardys I (797 – 761 p.n.e.) Alyattes I (761 – 747 p.n.e.) Meles (747 – 735 p.n.e.) Kandaules (735 – 718 p.n.e.) Dynastia Mermnadów: Gyges (ok. 680 – 652 p.n.e.) Ardys II (652 – 625 p.n.e.) Sadyattes (625 – 610 p.n.e.) Alyattes II (610 – 560 p.n.e.) Krezus (560 – 546 p.n.e.)
Daty panowania lidyjskich władców są niepewne. Wyjątkiem jest koniec panowania Krezusa.
Gospodarka Ziemie lidyjskie nadawały się do uprawy dzięki dogodnemu położeniu wśród rzek. Lidyjczyczy zajmowali się hodowlą koni, owiec, których wełnę przerabiano w warsztatach miast greckich.
Pierwsze monety pojawiły się w miastach greckich na wybrzeżu Azji Mniejszej w okresie wielkiej kolonizacji (ok. r. 700 p.n.e.). Monety te bito ze stopu złota ze srebrem, czyli z tak zwanego elektronu, zwanego także białym srebrem. Jednak pierwsze monety złote zaczęto bić w Lidii, gdzie był złoty piasek. Właśnie owo złoto oraz duże zasoby surowców sprawiły, że władcy lidyjscy słynęli z zamożności.
Zobacz też
Lidia
Przypisy
Bibliografia Józef Wolski, Historia Powszechna Starożytność, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000
Kategoria:Geografia historyczna starożytności * Kategoria:Krainy historyczne Azji Mniejszej