Polityka zagraniczna mały|upright|Herb Augusta III jako wikariusza Świętego Cesarstwa Rzymskiego w latach 1740–1742 i w 1745 r. W 1737 roku pozwolił, by faworyt carycy Anny Iwanowny, Ernest Jan Biron, objął jako lenno Księstwo Kurlandii i Semigalii. Okres trzydziestoletnich rządów Augusta III nie został w Polsce zmącony formalnie żadną wojną zewnętrzną, choć król wciągnął Saksonię w trzy wojny pomiędzy Prusami i Austrią o Śląsk. W 1745 Francja poparła jego kandydaturę na cesarzaJacek Staszewski, Jak Polskę przemienić w kraj kwitnący..., Olsztyn 1997, s. 104.. W 1745 doprowadził do zawarcia traktatu warszawskiego, skierowanego przeciwko PrusomMieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesję austryacką w latach 1740–1745, t. I, Kraków 1913, s. 755.. W 1745 zawarł pokój drezdeński z Prusami, a w 1746 traktat subsydiarny z Francją Ludwika XV, w 1746 wynajął 7000 żołnierzy saskich z wojska Wielkiej Brytanii. W 1756, gdy Saksonia została zaatakowana przez Prusy na początku wojny siedmioletniej, sam August III kapitulował w Pirnie. Dla Polski był to koniec okresu spokoju: kraj przemierzały teraz podążające na zachód armie rosyjskie, rekwirując, a niekiedy grabiąc całe wsie i miasta.