thumb|350px|Mapa Galii w I w. p.n.e. pokazująca położenie Allobrogów thumb|350px|Tereny Allobrogów Allobrogowie – starożytne plemię celtyckie zamieszkujące kiedyś tereny między Rodanem, Izerą, Jeziorem Lemańskim i Alpami Graickimi (Alpes Graiae). Główne ośrodki to Vienna Allobbrogum (ob. Vienne), Genava (ob. Genewa) i Cularo (ob. Grenoble).

Nazwa i lokalizacja Ich nazwa Allobroges, czyli „z innego kraju”, wskazuje na niedawne osiedlenie się na zajmowanym obszarze, na który przybyli w epoce lateńskiej. Zamieszkiwali tereny dzisiejszych departamentów Sabaudii, Delfinatu i przylegającą do nich część południowo-zachodniej Szwajcarii.

Historia III w. p.n.e. Pierwsza wzmianka o Allobrogach pojawia się w relacji o przejściu przez ich tereny Hannibala w 218 roku p.n.e., gdy punicki wódz rozsądził spór o panowanie między dwoma braćmi. Król Braneus (Brankos), którego popierała rada i starszyzna plemienna, został wygnany przez młodszego brata popieranego przez szlachetnie urodzoną młodzież. Hannibal przywrócił władzę Braneusowi, który odwdzięczył się zaopatrzeniem wyprawy przeciwko Rzymianom w zboże oraz odpowiednią odzież i obuwie potrzebne do przeprawy przez góry.