– poprzednio używana była nazwa Stanisławów koło Rembelszczyzny.
Środowisko przyrodnicze mały|lewo|Czarna w Stanisławowie Pierwszym mały|lewo|Nieporęt w latach dwudziestych XIX w. mały|Kościół NMP Wspomożycielki Wiernych mały|Ruiny cmentarza luterańskiego przy ul. Konwaliowej Na terenie Stanisławowa Pierwszego, pomiędzy Puszczą Słupecką, rzeką Czarną i ul. Graniczną, znajdują się cenne przyrodniczo obszary torfowisk. Występują tam m.in. objęte ścisłą ochroną gatunkową ptaki, takie jak: żurawie, czajki, pustułki i myszołowy.
Historia Najstarsze odnalezione ślady osadnictwa na terenie Stanisławowa Pierwszego pochodzą z okresu neolitu oraz okresu brązu (okres lateński i halsztacki).
Kolonia Stanisławów została założona w początkach XIX w. wśród rozlewisk rzeki Długiej. Kontrakt pomiędzy właścicielami dóbr nieporęckich, a kolonistami został podpisany 24 kwietnia 1824 roku. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia ówczesnego właściciela dóbr nieporęckich Stanisława Potockiego. Kolonia zasiedlona została przez kolonistów niemieckich wyznania luterańskiego. Do połowy XIX wieku, układ hydrologiczny okolic Stanisławowa został przebudowany – zmieniono przebieg rzeki Czarnej, Długiej, kanału Królewskiego, a na terenach dawnych bagien stworzono pola uprawne.