W 1533 roku wieś zwana była „Staroszczyce Raffaelis” (Pawiński, Małop., 348).
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1890, Starościn stanowił wieś folwark i dobra tej nazwy w powiecie lubartowski, gminie Samoklęski, parafii Garbów. We wsi był młyn wodny. Według spisu z 1827 roku było tu 27 domów i 139 mieszkańców.
Dobra Starościńskie składały się w 1885 r. z folwarku Starościn wsi: Biadaczka i Milin, osady leśnej Kornelin zwanej też Leśniczówka. Dobra posiadały rozległość 1942 mórg (tj. 1087,52 ha) w tym grunty orne i ogrody stanowiły mórg 811, łąk było mórg 268, pastwisk mórg 6, lasu mórg 774. nieużytki stanowiły 83 morgi. Zabudowania: budynki drewniane 37; płodozmian w uprawach 10. polowy. Las był nieurządzony. W skład dóbr poprzednio wchodziły: wieś Starościn mająca osad 26 i mórg 503, wieś Biadaczka osad 11, mórg 179, wieś Zofian osad 20, mórg 248.
Zobacz też Starościn-Kolonia
Przypisy
GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Starościn (województwo lubelskie)