君ら |- | oni || ano hito-tachi || あのひとたち || あの人達 |- | oni || ano kata-gata || あのかたがた || あの方々 |- | oni || karera || かれら || 彼等 |- | one || kanojo-tachi || かのじょたち || 彼女達

W języku japońskim do nazwisk i imion dodaje się przyrostki. Niektóre z nich to: {| class="wikitable" |- align="center" !Sufiks !Przeznaczenie |- |さん -san |do dorosłych, odpowiednik polskiego „pan/pani” |- |くん (君) -kun |do młodych chłopców i wśród męskich przyjaciół,także kolegów po fachu |- |ちゃん -chan |głównie do młodych dziewczyn i wśród żeńskich przyjaciół, także pieszczotliwe zdrobnienie, np. wobec małych dzieci i zwierząt |- |さま (様) -sama |wyraża głęboki szacunek, używany w listach i przy oficjalnych przemówieniach |- |どの (殿) -dono |bardzo oficjalny, głównie w listach i innych dokumentach |- |はん -han |równoważnik -san w niektórych dialektach japońskiego |- |こ (子) -ko |stosowane do małych dzieci oraz zwierząt |- |せんぱい (先輩) -senpai |do starszych stażem (np. ze szkoły, pracy) |- |こうはい (後輩) -kōhai |do młodszych stażem (szkoła, praca)

W przypadku dwóch ostatnich sufiksów wiek nie gra roli, liczy się staż rozmówców w danej organizacji.

Zaimki wskazujące i pytające Zaimki wskazujące dzielą się na cztery grupy. Każda z nich określa inne miejsce (usytuowanie) tematu (przedmiotu rozmowy):