Obecność rzeki Kończak determinowała prowadzoną tu działalność gospodarczą – funkcjonowały młyny, tartaki, folusze i kuźnie.
W 1476 wspomniano Jana młynarza w Stobnicy żonatego z Małgorzatą ze Skrzetusza koło Ryczywołu, który w 1523 otrzymał w zastawie łąkę oraz ogród należący do wójtostwa stobnickiego w Brączewie. Z lat 1493-1527 pochodzą wzmianki o młynie zwanym po łacinie Hamer przy okazji transakcji dotyczących Stobnicy należącej wówczas do Ostrorogów i Danaborskich. W 1508 i 1510 miał miejsce pobór podatków z kuźnicy zwanej po łacinie Hamer (łac. "Hamer ferri") w parafii Stobnica. W 1510 odnotowano kopalnię rudy darniowej (łac. "minera Hamer") w Stobnicy. W 1565 wspomniano stawek leżący przy Hamrze w Stobnicy na płynącej wodzie, wymieniony pośród jezior należących do starostwa Ujście, z których jak wspomniano "nie ma żadnego pożytku". W latach 1508-1527 z młyna płacono czynsz w wysokości jednej grzywny plebanowi w Stobnicy. W 1508, 1509 i 1563 płacono go od dwóch kół wodnych. W 1520 król polski Zygmunt I Stary odnowił Wacławowi Ostrorogowi kasztelanowi kaliskiemu przywilej na młyn na rzece Warcie w Stobnicy, który poprzednio król dał jego zmarłemu bratu Stanisławowi Ostrorogowi kasztelanowi kaliskiemu. W 1530 młynarz stobnicki był poddanym Macieja Tuczyńskiego.