W 1503 bracia kupili z zastrzeniem prawa wykupu od Jana starszego z Danaborza połowę miasta Stobnica oraz połowy wsi Brączewo i Podlesie, a także połowę kopalni rudy zwanej Hamer za 100 kóp groszy. W 1510 Stanisław OStroróg w działach z bratem Wacławem otrzymałe m.in. miasto Stobnicę oraz Hamer, Podlesie, Brączewo i połowę Bądlina.
W 1523 Katarzyna Uzarzewska wdowa po Janie Brączewskim z synem Łukaszem za pośrednictwem swego pełnomocnika Jana Wielżyńskiego zobowiązała się w Brączewie uwolnić od roszczeń innych osób wójtostwo miasta Stobnicy. Nabył je Piotr Bielejewski za 80 grzywien, a ze sprzedaży wyłączono łąkę stobnicką oraz ogród „obok promu” (łac. "penes prom" czyli w pobliżu miejsca, w którym znajdował się prom służący do przeprawy przez rz. Wartę) ponieważ dwa te obiekty zostały wcześniej zastawione Janowi hamernikowi stobnickiemu.
W 1580 Stobnica była prywatnym miastem szlacheckim położonym w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 56..
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.