było we wsi 28 domostw – szkoła ewangelicka, jedno gospodarstwo wolne (sołtysie), 10 kmiecych, 6 zagrodniczych, 6 komorniczych – 161 mieszkańców. W połowie XIX w. część mieszkańców trudniła się tkactwem, w 1844 r. wieś zamieszkiwały 192 osoby (27 domów), mieściła się tu szkoła, funkcjonowała gorzelnia. Na przełomie XIX i XX w. wzniesiono we wsi nowy budynek szkoły ewangelickiej z wieżą zegarową. Po likwidacji urzędu sołtysa w 1872 r., majątek sołtysi przeszedł w ręce kożuchowskiego kupca Ehwalda Juliusa Franke. W 1885 r. posiadłość nabył Martin Rahm, potem zarządzali nią Emil Muschner i pastor Ernst Hechert. Od 1931 r. do końca II wojny światowej majątek był własnością Georga Janischa. W 1947 r. do wsi w ramach akcji „Wisła” deportowano kilka rodzin narodowości łemkowskiej i ukraińskiej. Duchowni prawosławni w Słocinie organizowali parafię, którą ostatecznie utworzono w Kożuchowie.
Po wojnie we wsi powstało kilka nowych zabudowań mieszkalnych i gospodarczych.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: dwór, z 1799 roku.
Demografia Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach: +RokLiczba mieszkańców19981352002133200913120111352021146 Od roku 1998 do roku 2021 liczba osób mieszkających w miejscowości zwiększyła się o 8,1%.
Zobacz też Słocina
Przypisy
Kategoria:Kożuchów (gmina)