mały|Most zwodzony na Martwej Wiśle thumb|Prom obok mostu w Sobieszewie (nieistniejący) thumb|Port rybacki w Świbnie
Wyspa Sobieszewska – największa pod względem powierzchni i zarazem najbardziej wysunięta na wschód dzielnica Gdańska położona na wyspie o tej samej nazwie w ujściu Wisły.
Geografia Wyspa Sobieszewska – wyspa, od 1973 roku leżąca w granicach Gdańska, otoczona jest: od północy: wodami Zatoki Gdańskiej, od południa: Martwą Wisłą, od wschodu: Przekopem Wisły, od zachodu: Śmiałą Wisłą.
W najszerszym miejscu wyspa ma ok. 10 km szerokości równoleżnikowej, a w najdłuższym miejscu ok. 6 km długości południkowej.
Południe wyspy jest równinne i bezleśne. Północ porasta Las Mierzei z wydmami w pasie nadmorskim. Najwyższym wzniesieniem jest Góra Mew o wysokości 35 m n.p.m. Na terenie Wyspy panuje łagodny mikroklimat. Roślinność plaż i wydm jest bardzo uboga, składa się z takich gatunków, jak rukwiel nadmorska, solanka kolczysta, honkenia piaskowa. Dodatkowo na wydmach występują róża pomarszczona, wierzba wawrzynkolistna, wydmuchrzyca piaskowa, piaskownica zwyczajna oraz chronione mikołajek nadmorski, turzyca piaskowa, rokitnik zwyczajnyW. Nocny, Wyspa Sobieszewska, Gdańsk 2008, s. 25.