Carl Joachim Friedrich Ludwig Achim von Arnim (ur. 26 stycznia 1781 w Berlinie, zm. 21 stycznia 1831 w Wipersdorfie) – niemiecki pisarz, obok Clemensa Brentano i Josepha von Eichendorffa główny przedstawiciel romantyzmu heidelberskiego. Najbardziej znaczącym jego dziełem jest powieść Die Kronenwächter.

Życiorys Pochodził ze szlacheckiego rodu Arnim. Jego ojciec, baron Joachim Erdmann von Arnim (1741-1804), był pruskim dyplomatą. Achim studiował prawo i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Haale. Po zakończeniu studiów podróżował po Niemczech i zachodniej Europie. Pod wpływem Goethego i Herdera docenił wartość niemieckich legend i piosenek ludowych i rozpoczął ich zbieranie. Ta praca zaowocowała wydanym wspólnie z przyjacielem, Clemensem Brentano, zbiorem Des Knaben Wunderhorn (1805). To pod ich wpływem dwa lata później Joseph Görresem opublikował Teutschen Volksbücher. W 1811 roku założył wraz z Adamem Heinrichem Müllerem organizację (później znana jako Christlich-deutsche Tischgesellschaft), która propagowała antyfrancuski i antysemicki pruski patriotyzm.