Podział zaburzeń nerwicowych według ICD-10 W klasyfikacji ICD-10 zaburzenia nerwicowe są definiowane jako zaburzenia psychiczne niemające podłoża organicznego, w których nie dochodzi do zakłócenia oceny realności ani trudności w rozróżnieniu między subiektywnymi doświadczeniami choroby a realnością zewnętrzną. Nawet znacznie zaburzone zachowanie pozostaje w granicach akceptowanych społecznie. Zachowania nieakceptowane społecznie mogą się ujawnić w stanach dysocjacji.
Do zaburzeń nerwicowych ICD-10 zalicza:
zaburzenia lękowe, w tym w postaci fobii, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (dawniej nerwica natręctw), reakcje na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne, zaburzenia dysocjacyjne (konwersyjne), zaburzenia występujące pod postacią somatyczną.
Podział nerwic według Antoniego Kępińskiego nerwica neurasteniczna – poczucie zmęczenia nieadekwatne do sytuacji, spowolnienie procesów poznawczych, hiposteniczna – ogólne osłabienie bez podłoża organicznego, hipersteniczna – rozdrażnienie, objawy somatyczne: bóle głowy (tzw.