Kościół św. Piotra – romańska bazylika, która znajdowała się w Głogowie. Rozebrana pod koniec XIX wieku, zachowane fundamenty znajdują się w odległości około 200 m na południe od Zamku Książąt Głogowskich. W miejscu, w którym stał kościół utworzono w 2006 r. lapidarium.
Historia Kościół powstał w końcu XII wieku jako romańska bazylika. Pełnił on rolę kościoła parafialnego lewobrzeżnej części Głogowa – osady targowej, aż do budowy kościoła św. Mikołaja. W związku z przeniesieniem parafii do innego kościoła biskup Tomasz I osadził w opustoszałym kościele św. Piotra dominikanów, jednocześnie fundując im klasztor.
Kościół służył dominikanom do sekularyzacji w 1810 r. Budynek kościoła i klasztoru w 1789 r. uległ pożarowi. Następnie uczyniono z niego zbrojownię i koszary saperów. Pod koniec XIX wieku budynek kościelny rozebrano.
W latach 1963–1965 odkryto pozostałości kościoła podczas prac architektoniczno-archeologicznych, kierowanych przez prof. Tadeusza Kozaczewskiego. Zostały one wyeksponowane wśród zieleni. Były to fundamenty trzech absyd, pochodzących z pierwotnego założenia oraz zamkniętego prosto prezbiterium, po zrealizowanej przez dominikanów przebudowie (XIII w.). W kościele św. Wawrzyńca w Brzostowie zachowała się również część wyposażenia kościoła św.