Fale ekspansji Teoria zakłada trzy następujące po sobie okresy podbojów i ekspansji. Datowanie było wielokrotnie poprawiane przez autorkę, w miarę doskonalenia metody datowania radiowęglowego C14. W 1977 roku opublikowała ona ostateczną wersję: 1. fala (4400–4300 p.n.e.); ekspansja w kierunku na północ od Morza Czarnego, dalej w region Dunaju i Bałkany 2. fala (3400–3200 p.n.e.); ekspansja w kierunku Zakaukazia, obecnego Iranu, Anatolii 3. fala (3000–2800 p.n.e.); ekspansja w kierunku Morze Egejskiego, Adriatyku, Syrii, Palestyny, ewentualnie Egiptu.

Krytyka Niektóre założenia początkowe teorii Gimbutas były kwestionowane, często ze względu na pomijanie aspektu lingwistycznego, a nadmierne skupienie się na archeologii. Teoria opiera się w dużym stopniu na zapisie kopalnym, w szczególności na rytuałach pogrzebowych i garncarstwie. Teoria bezpośrednio wiąże ślady archeologiczne z konkretnym językiem i nie uwzględnia ewentualnych zapożyczeń.

Teoria anatolijska Jedną z najbardziej znanych konkurencyjnych teorii jest teoria anatolijska, autorstwa Colina Renfrew. Jako praojczyznę proponuje się w niej region Anatolii.

Zobacz też ekspansja języków indoeuropejskich kultura andronowska kultura starej Europy kultury naddunajskie

Przypisy

Kategoria:Indoeuropeistyka Kategoria:Prehistoria Kategoria:Teoria i metodologia archeologii Kategoria:Teorie i hipotezy lingwistyczne