W 1860 był jednym z założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (1860) w Warszawie oraz Muzeum Sztuk Pięknych (1864).
Zdobył popularność jako autor romantycznych obrazów o charakterze patriotycznym i batalistycznej tematyce. Malował głównie sceny historyczno-batalistyczne z okresu wojen napoleońskich i powstania listopadowego. Uprawiał malarstwo amatorsko, jako formę deklaracji obywatelskiej. Znany jako malarz koni, malował kuligi, pokazy konne, portery końskie. Dzięki niemu konie pojawiają się po raz pierwszy jako samodzielny temat – kontynuowany później m.in. przez Juliusza Kossaka.
Pod koniec życia Suchodolski jest wciąż aktywnym malarzem, choć nigdy nie zapomina o swoich wojskowych korzeniach, którym to zawdzięcza wytrwałość w pracy artystycznej.
Jego syn został uwięziony po powstaniu styczniowym, a Bojmie zostało zrujnowane.
Śmierć i pochówek Suchodolski zmarł w 1875 roku w Bojmiu.
Jego grobowiec, znajdujący się na cmentarzu w Oleksinie, został wpisany do Ewidencji grobów weteranów o Wolność i Niepodległość Polski prowadzonej przez Instytut Pamięci Narodowej, Ewidencja grobów weteranów o Wolność i Niepodległość Polski, [dostęp 2025-12-28].