Dwa pozostałe peruwiańskie monitory, „Atahualpa” i „Manco Cápac” miały zbyt niską prędkość i nadawały się jedynie do obrony portów w Arica i Callao, natomiast pozostałe okręty były drewniane, o małej wartości bojowej.

Wojna na lądzie thumb|Granice pomiędzy Chile, Boliwią i Peru przed wybuchem wojny z zaznaczoną obecną granicą tych państw (czerwony – ). Po uzyskaniu panowania na morzu armia chilijska przystąpiła do inwazji na Peru. Boliwijska armia, niezdolna do odzyskania prowincji Litoral, dołączyła do peruwiańskich sił mających bronić kraju w pobliżu Tarapacá i Tacna.

2 listopada 1879 został ostrzelany z morza mały port w Pisagua oraz w Junín Cove (500 km na północ od Antofagasty), następnie siły chilijskie przeprowadziły desant w sile 2100 ludzi, mając przeciwko sobie 1160 żołnierzy wojsk sojuszniczych. Desant powiódł się, a miasto zostało zdobyte. Pod koniec dnia generał Erasmo Escala i 10 tys. żołnierzy chilijskich utworzyło przyczółek i odizolowało prowincję Tarapacá od reszty Peru, zarazem odcinając generała Juana Buendię od posiłków.