2000 autografów), niezidentyfikowanego do dziś Feliksa Wesołowskiego (lata 70., monety, medale i cenne archiwalia), suskiego proboszcza Franciszka Ksawerego Ciesielskiego (w 1873 r., ok. 1200 tomów) czy dyrektora komisji skarbowej w Warszawie Karola Łaskiego (w 1876 r., ok. 11,5 tys. jednostek).

Pieczę nad zbiorami utrzymywali specjalnie zatrudniani bibliotekarze. W latach 1866–1881 biblioteką zajmował się Franciszek Kandyd Nowakowski, który zinwentaryzował blisko 16 tys. druków. W latach 1882–1919 funkcję bibliotekarza pełnił Michał Żmigrodzki, który m.in. uporządkował i naukowo opisał zbiór numizmatyczny.

Zbiory biblioteczne, liczące ostatecznie łącznie 55 tysięcy woluminów (według spisu z 1932), zawierały m.in. tak cenne obiekty jak XIII-wieczną biblię pergaminową, zdobioną iluminacjami, 22 inkunabuły oraz 666 XVI-wiecznych tomów wydanych drukiem. Zamkowa biblioteka stanowiła ważne centrum naukowe i kulturalne tej części kraju. Z jej zasobów korzystali m.in. profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego czy Lwowskiego.