-(r)engana, -arengana, -engana. Ablativus określa miejsce, z którego się przychodzi; sufiksy: -(e)tik, -etatik; -(r)engandik, -arengandik, -engandik. Locativus, określający związek przedmiotu z miejscem, z którego on pochodzi; sufiksy: -(e)ko, -go, -etako. Partitivus, mający różne zastosowania, sufiksy: -(r)ik.
Podstawowe zwroty „Dziękuję” – Eskerrik asko „Nie” – Ez „Tak” – Bai „Proszę” – Mesedez „Przepraszam” – Barkatu „Cześć” – Kaixo „Dzień dobry” – Egun on „Dobranoc” – Gabon „Czy mówisz po baskijsku?” – Euskaraz badakizu? „Jak leci?” – Zer moduz? lub Zelan? „Świetnie” – Oso ondo lub Oso ongi „Cieszę się” – Pozten naiz
Słownictwo Wskutek kontaktów z sąsiednimi językami zaczerpnął liczne wyrazy o podłożu hiszpańskim, francuskim czy łacińskim. Zapożyczenie zwykle wiązało się ze zmianą wynikającą ze specyfiki baskijskiej fonetyki. Przykładowo: lore („kwiat”, od florem), errota („młyn”, od rotam, „[młyńskie] koło”), gela („pokój”, od cellam), gauza („rzecz”, od causa).