Okres walk powstańczych przetrwał w mieście.
Po wojnie, będąc na emeryturze, pracował w Urzędzie Patentowym RP, a także wykładał na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Zmarł 29 września 1949 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A18-8-1).
Rodzina Tadeusz Jastrzębskiod 1906 był żonaty z Zofią Kosacką. Miał dwie córki: Irenę i Marię.
Awanse Podporucznik – sierpień 1899 Porucznik – sierpień 1901 Sztabskapitan – sierpień 1905 Kapitan – maj 1908 Podpułkownik – styczeń 1914 Pułkownik – wrzesień 1914 Generał brygady – maj 1922
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2794 – 28 lutego 1921 Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2104 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1752) Kawaler Legii Honorowej (Francja) Order Świętej Anny II i III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława II i III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione, s.