Właśnie na tym szlaku, łączącym wybrzeże Bałtyku z krajami śródziemnomorskimi, powstała jedna z najstarszych osad na ziemiach polskich – Calisia (Kalisz).
W czasach przed-piastowskich ziemie polskie były zamieszkiwane przez ludy: Wenedów, Gotów, Wandalów (w tym Silingów), Lugiów czy Gepidów, a następnie ich potomków: Goplan, Wiślan, Ślężan, Lędzian, Pyrzyczan czy Mazowszan.
Przybycie HunówLudu pochodzącego z terenu obecnych północnych Chin i Mongolii., doprowadziło w V wieku n.e. do wyparcia ludności germańskiej z centralnej Europy i jej przesunięcia na południe i zachód (patrz: Wielka wędrówka ludów). Po długiej pustce osadniczej dopiero w VI wieku na ziemie polskie od strony dzisiejszej Ukrainy przybyli Słowianie.
Legenda o księciu Wiślan Wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa na wschodzie, od co najmniej X wieku pojawiają się pierwsze wzmianki o istnieniu państwa ogólnopolskiego, ze stolicą w regionie plemienia Polan. Istnieją przesłanki, tworzące teorie na temat istnienia w IX wieku odrębnego od władz centralnych „Państwa Wiślan”, wzmiankowane w legendzie, gdzie opisany jest prześladujący chrześcijan książę.