1 lipca 1871 Kolumbia Brytyjska stała się częścią Kanady.
Dzieje po dokonaniu konfederacji Dzień przystąpienia do konfederacji 19 lipca 1871 r., pełen uroczystości i gali, gdy biły dzwony w kościołach, a statek flagowy Zealous zakotwiczony w porcie w Victorii oddał salwę honorową z wszystkich 21 dział, został przyjęty z mieszanymi uczuciami. Dla urzędników kolonialnych i większości polityków dotychczas mianowanych, był to koniec ich wpływów. Działacze Ligi Konfederacyjnej świętowali, rozumiejąc, że ich czas nadszedł. Nie mylili się. Amor De Cosmos, a po nim John Robson, został wybrany premierem. Inny zwolennik konfederacji Joseph William Trutch uzyskał nominację gubernatora porucznika. Wśród ludności panowały nadzieje na koniec recesji, połączone z obawą przed utratą charakteru ich kraju na rzecz oczekiwanej ogólnokanadyjskiej unifikacji. Ta obawa się nie sprawdziła. Brytyjska Kolumbia po 130 latach w Konfederacji ciągle uważana jest za najmniej kanadyjską z kanadyjskich prowincji. Zdecydowanie minorowe nastroje panowały w proaneksyjnych środowiskach, które zdawały sobie sprawę, że wchłonięcie kolonii przez Kanadę jest końcem marzeń o połączeniu ze Stanami Zjednoczonymi.