W roku 1445 odnotowana jest pierwsza wzmianka o wojsławickich ŻydachSygowski P. – Synagoga w Wojsławicach. Dokumentacja naukowo techniczna. (maszynopis)- Lublin 1985.. W 1446 roku zwołano tu sejmik ziemi chełmskiej, co sugeruje, że było to dobrze rozwinięte miasto. W 1490 roku Wojsławice najechali i częściowo zniszczyli Tatarzy. W 1497 roku zatrzymał się na zamku wielki mistrz krzyżacki Jan von Tieffen, idący z pomocą królowi Janowi Olbrachtowi w wyprawie wołoskiej. Następnie Wojsławice przeszły w drodze spadku w ręce Jakuba Zakliki.
Od 1499 roku były w posiadaniu Hieronima Zakliki Czyżowskiego herbu Topór. Zwolnił on mieszkańców na 10 lat od obowiązków względem miasta i pomógł w odbudowie. W 1508 roku potwierdził przywileje lokacyjne. W akcie powtórzenia lokacji miejskiej mowa jest o istniejącym w Wojsławicach kościele oraz trzech cerkwiach prawosławnych – św. Eliasza, św. Onufrego i św. PraksedyGórak J. – Wojsławice. Miasteczko rolnicze Ziemi Chełmskiej (praca doktorska napisana w Katedrze Etnografii i Etnologii UMCS) – Lublin 1966..