Nazwa Nazwa miejscowości jest etymologiczną hybrydą słowiańsko-niemiecką i ma charakter dzierżawczy. Powstała przez dodanie do zeslawizowanej formy niemieckiego imienia Franz „Franciszek” (*Vrąc) formantu -a. Niemiecka nazwa Franzen jest adaptacją fonetyczno-morfologiczną nazwy słowiańskiej. Polska nazwa Wrząca w miejsce oczekiwanej *Wrąca jest efektem błędnej resubstytucji nazwy niemieckiej z adideacją do imiesłowu wrzący.
Rada Języka Kaszubskiego proponuje opartą na polskiej kaszubską formę nazwy Wrzãcô.
Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z początku XV w. Dawniej znajdowały się tu dwa dobra rycerskie. Do XVII w. Wrząca była miejscowością lenną. W XVI w. właścicielem Wrzącej był von Below, w XVII w. należała do von Puttkamera i von Krockowa, w 1705 r. majątek posiadał Jürgen Dawid von Kamecke, w 1742 r. nabyła go rodzina von Schiebelstein, w 1773 r. w posiadanie całego majątku wszedł Heinrich Joachim Reinhold von Krockow, od 1811 r. właścicielem był Christian Eggert Neuman, a folwark był dzierżawiony. W 1861 r. dobra kupił Heinrich Freichel. W tym czasie w okręgu dworskim było 703 ha ziemi, a na jego terenie zamieszkiwało 245 osób. Na przełomie trzeciego i czwartego ćwierćwiecza XIX w.