Istnieją bractwa o dużej dowolności naboru nowych członków, ale nierzadkie są też pewne procesy inicjacyjne, podczas których ubiegający się o członkostwo musi wykazać swoje zaangażowanie, wiedzę historyczną, sprawność fizyczną, a nawet potwierdzić swoją dobrą opinię w aspekcie obyczajowym i moralnym. Nierzadko bractwa rycerskie zasilają członkowie organizacji harcerskich, choć obie formy aktywności są całkiem niezależne od siebie.
Członkowie danego bractwa są powiązani relacjami koleżeństwa, lojalności i przyjaźni (co nie przeszkadza umiarkowanej rywalizacji na polu sprawności fizycznej, w zakresie wiedzy, czy władania bronią). Częstym zjawiskiem jest wstępowanie w związki małżeńskie par, które poznały się w bractwie; odnotowane są przypadki zaślubin utrzymanych (po uprzedniej zgodzie odpowiednich władz kościelnych) z zachowaniem przedsoborowego ceremoniału typowego dla epoki, z którą związane jest dane bractwo.
Działalność w bractwach jest w większości przypadków hobbystyczna, ale coraz częściej uczestnicy i aktywiści ruchu rycerskiego wiążą swoje życie zawodowe z rekonstrukcją historyczną – np.