thumb|Przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab (z prawej) wita przybyłego do Polski z wizytą oficjalną cesarza Etiopii Hajle Syllasje I (z lewej). W tle Władysław Gomułka i Józef Cyrankiewicz, Warszawa, 17 września 1964 thumb|Przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab (z lewej) wręcza prezydentowi Ch. de Gaulle’owi insygnia Krzyża Wielkiego Orderu Odrodzenia Polski, Warszawa, 6 września 1967 thumb|Grób Edwarda Ochaba i jego żony Rozalii na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Edward Mieczysław Ochab, ps. „Feliks”, „Łukasz”, „Paweł”, „Ludwik”, „Adam”, „Wicek”, „Karol” (ur. 16 sierpnia 1906 w Krakowie, zm. 1 maja 1989 w Warszawie) – polski polityk i działacz społeczny, działacz komunistyczny. Członek tajnego Centralnego Biura Komunistów Polski przy Komitecie Centralnym WKP(b) (1944). Generał brygady Wojska Polskiego, I sekretarz KC PZPR w 1956 i przewodniczący Rady Państwa w latach 1964–1968. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji, członek Komisji Wojskowej Biura Politycznego KC PZPR nadzorującej ludowe Wojsko Polskie od maja 1949, nadzorujący prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce, przewodniczący Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w latach 1950–1952, przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w latach 1965–1968.