Pozwalało to uzyskać najwyższą jakość obrazu, jednakże taśma filmowa na skutek szybkiego przesuwu była bardziej narażona na porysowanie.

Spot wobble Spot wobble był rozwiązaniem pomocniczym pozwalającym na zniwelowanie liniowej struktury obrazu wyświetlanego na monitorze i wyeliminowanie mory widocznej na telerecordingu wyświetlonym na ekranie telewizora. Spot wobble polegało na przyłożeniu w odpowiednie miejsce monitora sygnału o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości 20 MHz, dzięki czemu linie rysowane przez wiązkę elektronów stawały się szersze i zlewały się ze sobą.

16 2/3 kl/s W celu redukcji kosztów w telewizji BBC używano również projektów przerobionych na kamery nagrywające telerecordingi na taśmie 16 mm z prędkością 16 2/3 kl/s z optycznym, gęstościowym zapisem dźwięku. Nagrania te były przeznaczone do domowych archiwów osób pracujących przy produkcji programów.

Historia Próby zapisu programów rozpoczęto wraz z pojawieniem się elektronicznej telewizji w drugiej połowie lat 30. XX wieku.