Zabłocie (czes. Záblatí, niem. Zablatz, Zablatsch) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Strumień. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej. Jej powierzchnia wynosi 746 ha (7,46 km²), a ludność 1316, tj. 176,4 os./km². W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Zabłocie SIMC Nazwa Rodzaj 0068268 Budy część wsi0068274 Czuchów część wsi0068280 Pasieki część wsi
Historia Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi 1486. Na przestrzeni XV-XVI w Zabłocie rozwinęło się z kilku domostw liczącej osady do stosunkowo dużej wsi, m.in. dzięki właścicielowi wsi Mikołajowi Brodeckiemu, który zagospodarował obszar miejscowości pod hodowlę ryb, co obok rolnictwa stało się podstawowym zajęciem ludności Zabłocia, szczególnie do połowy XIX wieku. W latach 1573/1577-1594 Zabłocie znajdowało się w granicach wydzielonego z księstwa cieszyńskiego skoczowsko-strumieńskiego państwa stanowego. Zniesienie poddaństwa chłopów w 1848 r. umożliwiło ludności wiejskiej zatrudnienia się w rozwijającym przemyśle, np. cukrowni w Chybiu wybudowanej w latach 1880-1882.