Pierwszy z nich Odon II, hrabia Blois, rościł sobie pretensje do królestwa Włoch, drugi, Wilhelm V Wielki, książę Akwitanii, dążył do opanowania królestwa Burgundii, po które ręce wyciągał także cesarz.
Z powodu sporów, które wynikły wśród koalicjantów, a także ze sprawnego działania Konrada II, który w Boże Narodzenie 1025 zmusił księcia Lotaryngii do złożenia hołdu, plany te spełzły na niczym. Jednak wydarzenie to było symbolem wzrastającego autorytetu króla, który potrafił zgromadzić wokół siebie wasali i objąć nad nimi przewodnictwo.
Małżeństwa i potomstwo Małżeństwo z Rozalą Hugo Kapet starał się początkowo wżenić Roberta w bizantyński ród cesarski (dynastię macedońską), poprzez małżeństwo syna z jedną z córek Konstantyna (panującego później jako Konstantyn VIII), młodszego brata cesarza Bazylego. Jednak te plany spełzły na niczym.
Ostatecznie Robert w roku 988/989 poślubił Rozalę (lub Zuzannę), córkę zmarłego króla Italii Berengara, a wdowę po Arnulfie, hrabim Flandrii. Małżeństwo nie okazało się zbyt trwałe, bo już w 991 roku Robert odsunął od siebie żonę, ale zatrzymał jej posag (Montreuil w Ponthieu).