Jednak Konstancja nie cieszyła się zbytnią sympatią dworu, nie dość, że wprowadzała obce południowe obyczaje (kronikarz Rudolf Glaber określił je jako skandaliczne), to w dodatku była osobą władczą. Doprowadziło to do rozłamu na w otoczeniu króla, część pozostała wierna poprzedniej żonie Roberta, a także jej synom, cześć natomiast opowiedziała się za Konstancją i Andegawenami.
W momencie gdy niestały król zaczął ponownie zwracać się ku Bercie, musiało dojść do katastrofy. Fulko Nerra kazał zamordować w 1008 r. Hugona z Beauvais, krewnego Berty, którego Robert obsypał darami i tytułami. Robert nakazał Fulkowi stawić się przed sądem królewskim, ten jednak zignorował królewskie wezwania i udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Robert dążył do unieważnienia małżeństwa z Konstancją, zwrócił się w tym celu w roku 1010 do papieża Sergiusza IV, ten jednak odmówił mu. Ostatecznie Robert i Konstancja pozostali małżeństwem.
Potomstwo Ze związku z Bertą syn (zm. 999) (urodził się martwy)