Jest to także okres rozkwitu całego majątku, który liczył już 750ha. W roku 1879 wieś została sprzedana przez Jarosława Żółtowskiego i przeszła w ręce Stanisława Ponińskiego pochodzącego z Dominowa. Od tego czasu często zmieniają się właściciele majątku, który przechodzi w ręce niemieckie. W Księdze Wieczystej w Państwowym Biurze Notarialnym w Szamotułach widnieją zapisy kolejnych właścicieli, a są wśród nich G. Fulke (1890 rok), Bertold Warsiński (1897 rok), W. Urbanowski (1910 rok), Petronela Sznajdrowa (1924 rok), Bolesław Lewiński (1932 rok), aż do roku 1946, gdy majątek Zajączkowa przejmuje Skarb Państwa Polskiego. thumb|left|Pałac w Zajączkowie W 1910 roku dokonano gruntownej przebudowy pałacu w Zajączkowie i wprowadzono wszelkie dostępne unowocześnienia - windę, która dowoziła potrawy i naczynia w pobliże sali balowej, a także instalację wodną doprowadzającą wodę do pałacu i zabudowań gospodarczych. Dokonali tego ówcześni właściciele – Urbanowscy herbu Prus. Dobudowana została wówczas także fasada z czterema kolumnami doryckimi, a w trójkątnym zwieńczeniu umieszczony został herb rodzinny. W dniach 12-17 lipca 1933 r. we wsi doszło do strajku robotników rolnychR.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zajączkowo (województwo wielkopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.