Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.

W czasie wielkiego terroru zginęła jego żona Jelizawieta oraz trzech jego braci: Michał, Kazimierz i Władysław. Jego 16-letnia córka podczas przesłuchania ojca została zgwałcona na jego oczach przez funkcjonariuszy NKWD, po czym z rozpaczy popełniła samobójstwo, rzucając się pod pociągIbidem, s. 301.

Rehabilitacja w ZSRR Został zrehabilitowany 14 marca 1956 roku postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.

W czasach ZSRR był patronem rozgłośni kijowskiej Radia USRR (do usunięcia ze stanowiska 1938) (Radio Kosior). W Kijowie do 2008 roku znajdował się przy ul. Artioma pomnik – popiersie Stanisława Kosiora dłuta Iwana Makogona, jednak decyzją ministerstwa kultury i władz miasta zostało ono w listopadzie tego roku usunięte i przeniesione na Cmentarz BierkowieckiBORD, Dwakroć stracony, „Dziennik Kijowski”, nr 3 (346), luty 2009, s. 6 (wraz z listem czytelnika z Winnicy)..

Śledztwo na Ukrainie w sprawie wielkiego głodu i wyrok sądu w sprawie Kosiora 25 maja 2009 roku Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła oficjalne śledztwo w sprawie Wielkiego Głodu 1932–1933 jako zbrodni ludobójstwa„Ukrainska Prawda” 25.05.2009..