Historia Najstarsze zapisy dotyczące wsi pochodzą z roku 1351 (Kodeks katedry krakowskiej, II, 20). W 1540 wieś Bielcza położona była w ówczesnym powiecie chęcińskim, stanowiła własność biskupów krakowskich, posiadała 6 łanów osiadłych i młyn na rzece Czarnej. Należała do klucza kieleckiego włości biskupów krakowskich.
W wieku XVIII istniało w niej wójtostwo, które posiadali Boguccy. W I połowie XIX wieś przeszła na własność rządu. Z budynków rządowych znajdowała się tu owczarnia, stodoły, obora z wozownią i spichrz z oborą. W roku 1827 według sporządzonego spisu posiadała 80 domów i 415 mieszkańców. Posiadała również szkołę. Przed 1848 rokiem na miejscu starej karczmy zbudowano nową, murowaną karczmę zajezdną, krytą gontem. Do Bilczy należał także folwark Chotcza, gdzie oprócz drewnianego domu dzierżawcy, istniała stajnia, obory, spichrz murowany, piętrowy, szopy, kurniki, suszarnia, stodoły, piwnica murowana oraz stary drewniany browar. Przy folwarku znajdowały się też trzy zgrody pańszczyźniane oraz młyn wodny z mieszkaniem dla młynarza. W roku 1848 liczyła już 98 zagród. Blisko 70% gospodarstw posiadało podstawowe budynki.