Zabytkiem wsi prawnie chronionym jest drewniany kościół św. Jakuba z 1675, ufundowany przez ks. Stanisława Grudowicza, założyciela oratorium św. Filipa Neri na Świętej Górze, w stylu barokowym, o konstrukcji zrębowej, oszalowany, jednonawowy o podstawie krzyża z dobudowaną zakrystią osłaniająca zewnętrzną ścianą prezbiterium od strony północno-wschodniej. Od nawy głównej odchodzą dwie kaplice boczne. Ołtarz główny pochodzi z 1646 ze starego kościoła na Świętej Górze, w nim znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem Świętogórska Róża Duchowna, który jest kopią obrazu z sanktuarium. Nad nim widnieje obraz przedstawiający stygmatyzację św. Franciszka. Po bokach znajdują się figury św. Stanisława i św. Wojciecha z II połowy XV wieku. W predelli na wysokości tabernakulum są dwa obrazy św. Piotra i Pawła z 1600 roku. W kapliczkach bocznych umieszczone są obrazy, w lewej św. Jakuba Starszego Apostoła, a w prawej św. Józefa. W tylnej części chór, gdzie były umieszczone małe organy, które uległy zniszczeniu w czasie kasaty oratorian ze Świętej Góry w Gostyniu w latach 1876-1918. Na przecięciu nawy i kaplic typowo barokowa wieża z hełmem zakończona latarnią o wysokości 18 m. Cały kościół ma zaledwie 15 m długości, przy szerokości nawy 4,5 m. Szerokość z kaplicami bocznymi to 9 m.