Karol V Mądry, (ur. 21 stycznia 1338 w Vincennes, zm. 16 września 1380 w Beauté-sur-Marne) – regent w latach 1356–1360, a następnie król Francji w latach 1364–1380, z dynastii Walezjuszów. Syn Jana II Dobrego i Bonny Luksemburskiej.

Wczesne lata Karol był najstarszym synem Jana II. W odróżnieniu od ojca oraz braci, był człowiekiem słabego zdrowia i postury. Posądzano go przez to o pochodzenie z nieprawego łoża. Jako jedyny z Walezjuszów nie myślał o karierze rycerskiej. Jednocześnie był niezwykle ambitny, inteligentny, wyrafinowany w gustach i przebiegły. W przeciwieństwie do rycerskiego w postępowaniu ojca, nie wahał się łamać danego słowa w interesie królestwa lub własnym. Interesował się naukami ścisłymi i literaturą. Usiłował rządzić według teorii politycznych opartych na arystotelizmie.

Gdy jego ojciec w 1350 został królem Francji, Karol został Delfinem Francji. Tytuł ten, pochodzący od hrabstwa Delfinatu, które kupił dziadek Karola, nosił jako pierwszy następca tronu w historii (później był już tradycyjnie przyznawany każdemu kolejnemu następcy).

Wojna stuletnia: regencja Karola thumb|left|170px|Złoty frank Karola Mądrego z roku 1365