W latach 1408-1420 odnotowany został, syn Piotrka, Paszek lub Paweł Borowski z Borowa oraz jego żona Chwałka. W 1412 toczył on spór sądowy z Przybysławem Gryżyńskim z Brenna o dwa ślady w Borowie. W 1418 żona Paszka Chwałka z Borowa oraz Włodak z Dąbrowy koło Poznania pozwana została przez żony Bryla Halszkę i Dobiesławę Grzymkę z Gorzycka w sprawie prawa bliższości w Osowie koło Szamotuł (obecnie Stare Osowo). W 1420 Chwałka żona Pawła Borowskiego wraz ze stryjem swym Włodakiem z Dąbrowy był w sporze z Włodzimierzem ze Sławna koło Czarnkowa o sołectwo oraz o 40 grzywien.
W 1510 w Borowie wsi starosty generalnego Wielkopolski Łukasza Górki, było 17,5 łana osiadłego, dwa łany były opuszczone. We wsi był także folwark oraz dwie karczmy. W 1530 miał miejsce pobór z 11 łanów. W 1563 pobrano podatki z 24 łanów, dwóch karczm, od trzech komorników, jednego rzemieślnika oraz jednego przekupnia. W 1580 miał miejsce pobór z 20 łanów, połowy karczmy, a także od 5 zagrodników i 4 komorników.