W szczególnych wypadkach h może mieć fakultatywną wartość fonetyczną. Onomatopeję można wymawiać . Należy zaznaczyć, że litera h nie była wymawiana już w średniowiecznej łacinie. I i /i/ lub /(i)j/ J i lunga /dż/, /j/ lub /ż/ występuje tylko w wyrazach pochodzenia obcego K kappa /k/ występuje tylko w wyrazach pochodzenia obcego L elle /l/ M emme /m/ N enne /n/ O ò,ó /o/ w pozycji akcentowanej występuje w wersji otwartej lub ścieśnionej P pi /p/ Q qu /k/ występuje przed połączeniami u + samogłoska wymawiane jako /kł/ R erre /r/ S esse /s/ lub /z/ T ti /t/ U u /u/ lub /(u)ł/ V vu (vi) /w/ W doppia vu (vi) /w/ lub /ł/ występuje tylko w wyrazach pochodzenia obcego X ics /ks/ występuje tylko w wyrazach pochodzenia obcego Y ipsilon (i greca (/i greka/)) /i/ lub /j/ występuje tylko w wyrazach pochodzenia obcego Z zeta (/dzeta/) /c/ lub /dz/
Szczegóły:
I przed samogłoską wymawia sięZasad tych przeważnie nie stosuje się, jeśli jest poprzedzane literą c, g, lub dwuznakiem sc;